Status

Spikes <3 David: een tinnen huwelijk

Ti(e)n jaar huwelijk: een terugblik…

Blog David

David Maes

Onze eigenste George Clooney heeft net tien dienstjaren op zijn teller staan. Zoiets konden we niet onopgemerkt voorbij laten gaan. We maakten van de gelegenheid dan ook graag even gebruik om samen terug te blikken op de afgelopen tien jaren.

David… Tien jaar Spikes, wat doet dat met een mens?

Wel – euhm -, zoals je wellicht ziet is mijn haar er ietsje grijzer op geworden. En dankzij de ondertussen al legendarische pingpongtafel en pingpongende collega’s kan ik nu ook wel wat beter pingpongen.

Ik heb vooral Spikes zien groeien. Niet alleen het aantal collega’s nam toe, ook de werkvloer werd steeds groter. Waar we 10 jaar geleden in een co-working space avant la lettre zaten in Leuven, zijn we nu, via Kontich en Berchem, in het centrum van Antwerpen beland. Daar betrekken we nu een hele verdieping in het WAW-gebouw. Trouwens, binnenkort komt daar nog eens een halve etage bij!

Voor mij persoonlijk was de uitbreiding richting Limburg, met een kantoorruimte in het Silo gebouw in Hasselt, een belangrijke mijlpaal. Zo zag ik mijn reistijden meer dan gehalveerd en werd de balans tussen werk en tijd voor mijn gezin hersteld. Vroeger vertrok ik voor dag en dauw om vervolgens aan te schuiven in de files. ’s Avonds was het al niet veel beter. Dat is nu wel anders: minder hectisch en dus ook minder stressvol.

Verder heb ik Spikes met de technologie zien mee evolueren. Van oplossingen op basis van (business) processen en de eerste versie van SharePoint naar cloud gebaseerde projecten in combinatie met het huidige Office 365 platform.

Mijn loopbaan bij Spikes deel ik op in een pre en een post-Hasselt tijdperk.

Zoals je zelf aangaf: we bouwen inmiddels veel oplossingen in de “cloud” op het Office 365 platform. Toch heb ik me laten vertellen dat jij wat dat betreft wel een vreemde eend in de bijt bent. Hoe valt dat te rijmen?

Ja, da’s best wel grappig. Ik heb nooit doelbewust SharePoint projecten geweigerd, maar als ik de keuze had ging mijn voorkeur wel uit naar het zuiver .NET programmeren. Hierin heb je veel meer vrijheid en kan je gemakkelijker buiten de lijntjes kleuren. Gelukkig voor mij waren er in het verleden steeds projecten die dit toelieten. Nu moet ik één en ander wel nuanceren. Het is niet zo dat ik niets van SharePoint ken, mijn kennis is gewoon iets beperkter dan die van de meesten hier. Laten we het zo stellen. [lacht] 

Waar kijk je, nu we tien jaar verder zijn, toch met enige fierheid op terug?

Ik denk dat ik mag zeggen dat ik een voortrekkersrol vervuld heb in het introduceren van het thuiswerken. Een zestal jaar geleden hadden mijn vrouw en ik het idee om avondles te gaan volgen. We wilden graag Italiaans leren. Heel leuk, maar door de drukke job – en de nog drukkere autowegen – was het iedere week een gehaast om op tijd in de les te zijn. Daar had ik voor een tweede jaar geen zin in. Thuiswerken en dus de reistijd naar nul herleiden was de oplossing. Schoorvoetend heb ik dit binnen Spikes aangekaart en het bleek helemaal geen probleem te zijn. Zo konden we ons met een gerust hart mij gaan inschrijven voor het tweede jaar [lacht]. Later hebben meer mensen die new way of working overgenomen en werd thuiswerken een gangbare zaak.

En ondertussen spreek je vloeiend Italiaans?

Helaas (nog) niet. Na het tweede jaar kregen we onze eerste dochter en zijn die plannen naar de achtergrond verdwenen. Al zijn ze niet helemaal opgeborgen, ooit als de kinderen wat ouder zijn zal ik die taal wel onder de knie krijgen.

Nu is het bij wijze van spreken doodnormaal om een dagje in de week van thuis uit te werken. Maar zelfs bij Spikes was dit vroeger niet het geval. Ik denk dat ik hierin toch wel een voortrekkersrol heb gespeeld.

Gesteld dat we I>I> FAST FORWARD I>I> tien verder zijn. Waar wil je dan op kunnen terugblikken?

De komende tien jaar zou ik me willen kunnen toeleggen op de overdracht van de kennis die ik nu heb naar de starters van vandaag. Uiteraard veranderen de dingen razendsnel, maar de basisprincipes van bijvoorbeeld databases blijven wel min of meer dezelfde. De jongere garde hier wegwijs in maken lijkt me wel voldoening schenkend. [enthousiast] Een klein team, een project, de juiste man – of vrouw! – op de juiste plaats, … Ja, laat maar komen!

Bij wijze van tussendoortje… Hoe ziet jouw favoriete lunch eruit? 

Daar hoef ik niet lang over te twijfelen, da’s een broodje boulet met samouraisaus van broodjesbar ‘Tina’s Deli’. [lacht] Vroeger, toen we nog in Kontich zaten, kwamen we daar wekelijks over de vloer. Met de verhuis richting Berchem was dit logistiek helaas niet langer meer mogelijk. Maar dat weerhield Bram, een collega-developer, er niet van om één keer per week voor het hele team broodjes mee te brengen wanneer hij ’s middags van zijn woonplaats in Brussel over Kontich naar Berchem kwam. Top tijden! En dito broodjes natuurlijk…

Welk memorabel feit, naast de memorabele broodjes, van de afgelopen tien jaar zal je tot het einde der dagen bij blijven?

Dat is zonder twijfel mijn eerste dag bij Spikes. Die eerste dag ging ik meteen aan de slag bij een klant in Brussel, waar ik samen met enkele andere mensen van Spikes, o.a. Marc en Marc, werd ingeschakeld op een project. Voor mij waren Marc en Marc op dat moment twee gewone Spikes collega’s. Tot het me, op mijn eerste Tuesday Café, ongeveer een maand nadat ik gestart was, duidelijk werd dat Marc en Marc niet zomaar collega’s waren, maar tevens ook de eigenaars van Spikes waren. Best grappig als ik er nu op terugkijk.

De broodjes van Tina blijven onovertroffen. Om nog maar te zwijgen van haar broodje boulet met samoeraisaus. Daar kan geen Michelinster aan tippen!

Tot slot… Stel – en we hopen uiteraard van niet! – dat je ooit Spikes zou verlaten. Wat ga je dan het meest missen?

De mensen! De vriendschappelijke sfeer. Je begint als collega’s en gaandeweg merk je snel dat je heel wat meer deelt dan enkel en alleen die paar lijnen code die over en weer worden gestuurd. Af en toe met z’n allen eens een pintje gaan drinken, samen voor de Rode Duivels supporteren of op shortski gaan… dat maakt het werken bij Spikes nog leuker! [lacht]

Bedankt, David. Wat ons betreft: op naar de volgende tien jaar Spikes! 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s